別れ別れ wakarewakare znw.
1 scheiding; uit elkaar [afzonderlijk] zijn
別れ別れに
gescheiden; afzonderlijk; apart
gescheiden; afzonderlijk; apart
別れ別れに暮らす
apart [gescheiden] wonen
apart [gescheiden] wonen
別れ別れになる
scheiden; uit elkaar gaan
scheiden; uit elkaar gaan